W dziejach kultu Matki Boskiej Rudzkiej wyróżnić można trzy okresy. Pierwszy z nich to czasy, kiedy stróżami rudzkiego obrazu byli ojcowie Cystersi. Szczytowy punkt kultu przypada na XVIII wiek, kiedy to do Rud przybywały największe rzesze pielgrzymów. Na ten okres przypada również budowa kaplicy maryjnej.
        Wraz z sekularyzacją rozpoczyna się drugi okres, charakteryzujący się zanikiem zewnętrznych przejawów kultu. Z nieznanych powodów właściciele Rud zabronili wszelkich pielgrzymek. Rozproszeni zakonnicy spotykali się w Rudach, u stóp Matki Bożej, jedynie przy wyjątkowych okazjach. Swoje coroczne zjazdy mieli tu również uczniowie przyklasztornego Gimnazjum, którzy w uroczystość Wniebowzięcia NMP oddawali cześć Matce Boskiej Pokornej. Mimo braku zorganizowanego kultu, wierni indywidualnie modlili się przed obrazem, szczególnie w trudnych momentach życia. Uwidoczniło się to chociażby w okresie II wojny światowej.
        Nie bez znaczenia wydaje się fakt, że w pożarze 1945 roku kaplica Matki Bożej Rudzkiej została nienaruszona. Nie wpłynęło to jednak na ożywienie kultu zaraz po wojnie. Trzeci, odrodzeniowy okres rozpoczął się wraz z rokiem 1974, kiedy to rudzka świątynia ogłoszona została sanktuarium Roku Świętego. Do Sanktuarium zaczęły przybywać różne grupy pielgrzymkowe. W kolejnym Roku Jubileuszowym 1983 w kościele w Rudach znów można było zyskać odpust. Okazją do ożywienia kultu stała się renowacja obrazu i kaplicy w latach 1989-1992.
        Dzięki staraniom Proboszcza, ks. Bonifacego Madli, Biskup gliwicki Jan Wieczorek podniósł kościół Wniebowzięcia NMP w Rudach do rangi Diecezjalnego Sanktuarium Matki Boskiej Rudzkiej. Dekret erygujący wystawiono 28 maja 1995 roku. Uroczystość odpustową Sanktuarium ku czci MB Rudzkiej wyznaczono na dzień 31 maja - święto Nawiedzenia NMP. Dziś Sanktuarium jest licznie odwiedzane przez zorganizowane, jak również indywidualne grupy pielgrzymów. W Rudach odbywają się diecezjalne pielgrzymki różnych stanów.
        W każdą środę o godz. 17.00 wierni gromadzą się w maryjnej kaplicy, u stóp Matki Boskiej Pokornej na Nowennie, by wypraszać wszelkie potrzebne łaski dla siebie, swoich rodzin i Kościoła.